برهنه و پاى برهنه با حال گرسنگى و تشنگى ، پس هركه بيرون آيد از قبر خود در حالى كه ايمان داشته باشد به خدا و به بهشت و دوزخ و بعث و حساب و قيامت و مقرّ باشد به خدا و تصديق‌كننده باشد پيغمبرش را و آنچه را كه از جانب خدا آمده ، نجات خواهد يافت از گرسنگى و تشنگى . « 1 » و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در نهج البلاغه فرموده : و ذلك يوم يجمع اللّه فيه الاوّلين و الآخرين لنقاش الحساب و جزاء الاعمال خضوعا قياما قد الجمهم العرق و رجفت بهم الأرض و احسنهم حالا من وجد لقدميه موضعا و لنفسه متّسعا « 2 » : « وصف كرده آن حضرت روز قيامت را و بيرون آمدن مردم را از « قبرها » فرموده كه : آن روزى است كه جمع مىفرمايد حق‌تعالى در آن ، خلق اوّلين و آخرين را براى رسيدگى به حساب ايشان به دقّت و مناقشه ، و جزا دادن ايشان را موافق اعمالشان ، و حال مردم در آن روز به اين نحو است كه خاضع و فروتن ايستاده‌اند ، و عرقهاى ايشان تا دهنهاى ايشان رسيده و زمين ايشان را به سختى و شدّت مىجنباند ، و از همگى مردم حال آن‌كسى بهتر است كه براى قدمهاى او جايى باشد و به قدرى كه بخواهد نفس بكشد محلّ نفس داشته باشد . [ كلام امام صادق ( ع ) در رابطه با وضع مردم در قيامت : ] و شيخ كلينى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : مثل مردم ، روز قيامت در وقتى كه ايستاده‌اند براى امر پروردگار عالمين ، مانند تير است در تركش ؛ « 3 » يعنى همچنان‌كه تيرها را دسته كرده در تركش جاى مىدهند به حدّى كه از تنگى جاى تكان نمىخورند ، همين‌طور جاى آدمى نيز تنگ است در آن روز به حدّى كه نيست از براى او مگر موضع قدم او ، و قدرت ندارد كه از محلّ خود جدا شود . و بالجمله اين موقف ، موقفى است عظيم و شايسته است در اينجا ذكر كنيم چند خبرى در حال بعضى اشخاص در وقت بيرون آمدن ايشان از قبرشان .

--> ( 1 ) - بحار ج 7 ص 111 ب 5 ح 42 . ( 2 ) - نهج البلاغه فيض الاسلام ص 291 بحار ج 7 ص 114 . ( 3 ) - روضهء كافى / 143 عنه بحار 7 / 111 ب 5 ح 43 .